'Bluetooth-oortjes dragen is als het zetten van magnetron op hoofd'

In dit artikel:

De Mexicaanse arts en populaire mediapersoonlijkheid Patricio Ochoa veroorzaakte op sociale media ophef door bluetooth-oortjes in een podcast te vergelijken met een magnetron. Beide gebruiken elektromagnetische straling rond 2,4 gigahertz, maar dat betekent niet dat ze een vergelijkbaar gezondheidsrisico vormen.

Volgens deskundigen zijn vooral het vermogen, de afstand en de blootstellingsduur bepalend. Een magnetron gebruikt honderden watts tot soms duizend watt om voedsel te verhitten, terwijl bluetooth-oortjes op korte afstand met een veel lager vermogen werken. Daardoor is de energie waaraan het lichaam wordt blootgesteld aanzienlijk kleiner.

Bluetooth maakt, net als een magnetron, gebruik van niet-ioniserende straling. Die heeft onvoldoende energie om atomen te ioniseren of chemische bindingen te verbreken, zoals röntgen- en gammastraling dat wel kunnen. Bij hoge blootstelling kan radiofrequente straling weefsel opwarmen, maar gezondheidsinstanties en wetenschappelijke studies hebben bij normaal gebruik geen overtuigend bewijs gevonden voor schadelijke oververhitting van de hersenen of ander letsel door bluetooth-oortjes. Mogelijke langetermijneffecten worden nog onderzocht.

Het duidelijkst bewezen risico van oortjes is niet de bluetoothstraling, maar langdurig luisteren naar harde muziek. Dat kan blijvend gehoorverlies veroorzaken. Daarom wordt aangeraden het volume laag te houden, niet te lang achter elkaar te luisteren en regelmatig pauze te nemen. De 60/60-regel — maximaal 60 procent van het volume en 60 minuten aaneengesloten — is daarbij een praktische richtlijn, geen absolute medische grens.