Google wil met je selfiecamera meekijken: dit is de (goede?) reden

In dit artikel:

Google ontwikkelt een systeem waarmee een smartphone via de selfiecamera je hartslag kan inschatten, zonder dat je een smartwatch, fitnesstracker of losse gezondheidsapp nodig hebt. De functie, Passive Heart Rate Monitoring (PHRM) genoemd, gebruikt korte videobeelden van het gezicht en machine learning om subtiele huidveranderingen door bloedstroom te detecteren.

In plaats van een actieve meting te starten, legt de telefoon automatisch een videofragment van ongeveer acht seconden vast nadat je het toestel ontgrendelt met gezichtsherkenning. Een model dat op het apparaat zelf draait analyseert die beelden en schat zo de rusthartslag over langere perioden — vergelijkbaar met het effect van het constant dragen van een wearable, maar met alleen je telefoon.

Google trainde het systeem met meer dan 350.000 videoclips van circa 700 deelnemers en nam daarbij bewust verschillende huidtinten mee. Bij rustmetingen lag de geschatte hartslag gemiddeld binnen vijf slagen per minuut van die van een Fitbit Charge 6, wat een verrassend hoge betrouwbaarheid aangeeft.

Tegelijk kent de methode beperkingen: metingen waren minder consistent bij mensen met een donkere huid (al bleken de resultaten in veel gevallen toch acceptabel). Ook alledaagse bewegingen zoals praten of hoofdbewegingen leiden tot fouten, wat het betrouwbaar toepasbaar maken van de techniek lastiger maakt.

Privacy blijft een cruciale vraag. Voor het onderzoek gebruikte Google expliciete toestemming en versleutelde data; voor een mogelijke uitrol zegt het bedrijf dat verwerking op het toestel zelf zal plaatsvinden. Toch roept automatische, continue gezondheidsmonitoring juridische en ethische vragen op rond toestemming, opslag en mogelijke secundair gebruik van gegevens.

Hoewel camerabased hartslagmeting niet nieuw is — eerdere oplossingen gebruikten vaak de achtercamera plus flitser of vingerafdruksensoren — verschilt Google’s benadering door passieve, ingebouwde monitoring en aandacht voor inclusiviteit. Verwacht dat dergelijke ontwikkelingen het bereik van digitale gezondheidsfuncties verder vergroten, maar ook dat technische, privacy- en mogelijk regelgevende barrières eerst duidelijkheid moeten krijgen.