Waarom je het altijd-aan-scherm soms beter kunt uitschakelen

In dit artikel:

Altijd-aan-scherm (AOD) is inmiddels een standaardfunctie op veel Android-toestellen en is inmiddels ook door Apple op de iPhone overgenomen. Het belangrijkste pluspunt is gemak: je ziet in één oogopslag basisinformatie zoals tijd, batterijstatus en meldingen zonder je telefoon te ontgrendelen. Het scherm verbruikt meestal weinig energie en is vaak naar wens aan te passen, wat het aantal handelingen om informatie te krijgen minimaliseert.

Toch kleven er nadelen aan. Bij oled‑panelen bestaat een reële kans op inbranding als vaste iconen of tekst langdurig blijven staan; fabrikanten treffen wel maatregelen, maar het risico blijft niet nul — iets om rekening mee te houden gezien de hoge prijs en langere gebruiksduur van telefoons. Ook blijkt uit een DxOMark-meting dat een AOD de batterij ongeveer vier keer sneller leegtrekt dan standby: circa 20% extra verbruik over 24 uur (ongeveer 1% per uur), wat in sommige situaties lastig kan zijn.

Meldingen op een AOD zijn vaak erg minimalistisch en verschillend per fabrikant, waardoor ze in fel licht of na toestelwissel makkelijk over het hoofd worden gezien. Bovendien kan het altijdzichtbare scherm juist afleiden: subtiele bewegingen die ingebouwd zijn om inbranding te voorkomen trekken onbewust je blik en suggereren vaak dat er iets nieuws is, wat focus en productiviteit kan ondermijnen. Door de barrière van moeten ontgrendelen weg te nemen, wordt gedachteloos en frequent controleren van de telefoon bovendien verleidelijker.

Kortom: het AOD biedt duidelijke gebruiksvoordelen, maar brengt trade-offs mee op het gebied van batterij, beeldkwaliteit en concentratie. Afhankelijk van je prioriteiten — zuiniger batterijgebruik en minder afleiding versus directe informatie en gemak — kun je overwegen de functie uit te schakelen of in te stellen met beperkingen (bijvoorbeeld tijdschema’s of minder uitgebreide weergave).