Waarom je je telefoon beter niet op tafel kunt leggen als je uit eten bent

In dit artikel:

Veel mensen leggen hun telefoon tijdens een etentje of vergadering met het scherm naar beneden op tafel, maar dat wekt zowel beleefdheid als vreemdheid op: zichtbaar onzichtbaar. Sociaal gezien is het slimmer om het toestel buiten zicht te houden; meldingen en het idee dat iemand elk moment kan omdraaien leiden tot afleiding, minder diepgaande gesprekken en het negeren van anderen — een fenomeen dat in het Engels bekendstaat als phubbing (phone snubbing). Zodra één persoon zijn telefoon op tafel legt, werkt dat aanstekelijk; anderen volgen vaak, waardoor de gezamenlijke aandacht verder wordt uitgehold.

Je kunt dat gedrag vriendelijk benoemen — bijvoorbeeld door te zeggen dat je afhaakt als er gescrold wordt of te vragen om even zonder telefoons te eten — of zelf consequent je telefoon in je tas leggen. Technische argumenten spreken ook in het voordeel van wegleggen: drinken kan omvallen, het scherm kan krassen door zand of glassplinters, en moderne camera-eilanden maken sommige telefoons op een vlakke ondergrond instabiel (bijvoorbeeld bij modellen als de Galaxy Z Fold 7). Bovendien kunnen microfoon- en luidsprekeropeningen gedempt raken wanneer het toestel plat ligt, wat inkomende oproepen of meldingen minder goed hoorbaar maakt.

Voor jezelf heeft het voordeel dat je kort offline bent en beter in het moment kunt zijn; de meeste meldingen kunnen wachten, tenzij je om werk- of gezinsredenen bereikbaar moet blijven. Praktisch advies: leg je telefoon in je tas of zak, zet hem uit of op stil, spreek een korte onderbreking af als je echt iets moet checken en houd het bij één moment zodat anderen niet onnodig hoeven te wachten. Op die manier bescherm je zowel je aandacht als je apparaat, en houd je sociale interacties waardevoller.